Ἡ Μετάφρασις τῶν Ἑβδομήκοντα (τὴν συνήθως ἐπιγράφουσαν τὸν LXX) ἐστίν ἡ πρώτη Ἑλληνικὴ διαθήκη μετάφρασις τοῦ Ἑβραϊκοῦ κειμένου τῆς Παλαίας Διαθήκης. Ἀπορρῶντος χρόνου καὶ τόπου· Ἡ παράδοσις, ὅτι ἑβδομήκοντα ἰσχυρούς Ἰουδαίους γραμματεῖς ἐμετάφρασαν τὰ Ἑβραϊκὰ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν εἰς Ἑλληνικά, συνεκράτισεν ὡς ἡ βάσις τῆς Ἑλληνικῆς γραφῆς εἰς τὴν Ἐκκλησιαστικὴν παράδοση. Δῳροῦν αἱ διὰ τοῦ χρόνου μεταφράσεις μιᾶς πόρτας ἀνοίξασα εἰς μᾶλλον τῆς Θεολογίας, τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τῆς μελέτης τῶν ἱερῶν γραφῶν.
Ἱστορία: Ἀρχαῖα ὑπόθεσις, αἱ νομοθετικά ἔργα καὶ οἱ τόποι
Ἡ Μετάφρασις τῶν Ἑβδομήκοντα ἔλαβε τὴν μορφὴν τοῦ Ἑλληνοκείμενον ἐν Αἰγύπτῃ, Ἐλέξι, ὑπὲρ Ἐβραίους ἡγεμονικούς ἐν τοῖς Ἀλεξανδρείνοισι. Ἐκ τοῦ παραδοσιακοῦ λογίου Ἐπιστολὴ Ἀριστέως γέγραπται ὅτι τὸν Ἑβραϊκὸν νόμον οἱ Ἑβδομήκοντα μετέφρασαν εἰς Ἑλληνικά κατὰ τὴν ὁμολογουμένην ἱστορίαν· ὅτι ἕξι ἱερεῖς ἐν Αλεξάνδρεια ἔδραμον, καὶ ἑκάστησαν τὸν κείμενον ἐπὶ μὲν πρότερον πλήρεις διαλόγους, ἐπὶ δὲ μεσημβρινὸν ἐσχάτης.
Ἀνὰ τὸν χρόνον, τὸ Hexapla τοῦ Ἀπολλωνίου Ἀντιολόγου (Ὀρ gens) ἐδίδαξεν ἑπτὰ γλώσσαις συνυπάρχουσιν ἐν τῇ αὐτῇ σελίδι, ὅπως ἡ Ἑλληνικὴ μετάφρασις συνδιαλεγῃ μετὰ τῶν Ἑβραϊκῶν κειμένων. Διὰ τοῦτο, ἡ Μετάφρασις οὐκ ἦν μόνο ἔργον ἄνθρωπος, ἀλλὰ κληρονόμος γραμμῶν καὶ τεχνογνωσίας αἰώνων, ὅραμα διαλόγου μεταξὺ λαῶν καὶ δογμάτων.
Σημασία καὶ ἐπιδράσεις: θεολογία, κανών, καὶ ἱστορία τῆς πίστεως
Ἡ Μετάφρασις τῶν Ἑβδομήκοντα οὐκ ἦν απλῶς γλῶσσά· ἦν κείμενον θεοπρεπές, ὃ ἐξέτεινεν τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ἐπῆλθε εἰς τὴν θεολογίαν καὶ τὴν ἡθικολογία τῆς Πρώτης Ἐκκλησίας. Αὕτη ἡ μετάφρασις ἐσὼσα τοὺς ὁμώνυμους στίχους εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, καὶ ἑρμηνεύει πολλά ἀπορίαν ἀνακεφαλαιώσεως. Ὁ Μάρκος, ὁ Παύλος, καὶ οἱ πατέρες τῆς ἀποστολικῆς περιόδου ἐχρησάμεθα τὸν LXX ὡς κανονικὸν κείμενον τοῦ Θεού ἐν ὑπομνήσει τοῦ θείου λόγου. Σὺν τούτῳ, ἡ διαφορά μεταξὺ MT καὶ LXX ἔδωκεν ἕνα πλούσιον οἰκονόμημα ἐκ τῶν γλωσσικῶν ἐρωτήσεων, ποιῶν ἀναφορῶν, καὶ ἀντιλήψεων.
Μεταξύ τῶν σημαντικωτέρων διαφορών, ἡ Μετάφρασις συνήθως διδάσκει ἡ βάρβαρος ἐναρκτήριος ἀρχὴ τοῦ κειμένου, ὥστε πόλις ἐξ οὗ ἡ MT ἐξήλθεν ὁ «σαλπισμός» τῆς λέξεως. Διὰ τοῦτο, εἰς πολλὰ βιβλία (ἔσχατα αἱ ἐν τῇ Δανάη) ἡ LXX διαφέρει ἀπὸ MT κατὰ μικροῦς ἀντιστοιχίας, ἀποκαλύπτουσα διανοητικάν καὶ θεολογικάν ἐνδοφθάλμιαν. Αἱ διαφορές αἱ διευκρινίσεις ἔδειξαν ὅτι τὸ LXX ἔσται ὑπόδειγμα τῆς προγενέστερης Ἑβραϊκῆς μορφῆς οὐκ ῥᾳδίως ἐν MT.
Διακριτικὴ προσέγγισις θεολογίας
Ὡς θεολόγοι ἐπισκεπτώμεθα τὰ βιβλία τοῦ LXX ἐξέτιναν ὁμότητα μετὰ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Ταύτη ἡ μετάφρασις ἐδείξατο ὅτι Ἑλληνικὴν σκέψιν διεννέμει τὴν εὐαγγελική θεολογία, ὅπως ὁ Χριστιανισμός ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀναπτύσσει ρητορικὴν καὶ κανονικὴν γραφήν.
Τάγματα καὶ μορφαὶ: βιβλία, περίληψις, καὶ ἔκτασις
Ἡ Μετάφρασις οὐκ ἀπέστελλον μεταφράσεις μονοπωλίου· αὐτὴ συνεκράτει βιβλία τοῦ Τόμου τῆς Παλαίας Διαθήκης, ὥστε ὁρισθῶσι πρώτων νόμου καὶ προφητείας. Ἐν τοῖς γεγραμμένοις ἡ Ἑλληνική διατριβὴ περιλαμβάνει τὸν Πεντάτευχον (Γένεσις· Ἔξοδος· Λευιτικόν· Ἀριθμοί· Δευτερονόμιον) καὶ μετὰ ταύτα βιβλία τοῦ Ἡσαΐας μέχρι Μακκαβαίων καὶ τῶν βιβλίων τοῦ Συναξαρίου ποικίλως διαιρεμένων. Πολλά θεολογικά νοήματα ζωγράφισαν εἰς τὸν LXX: Ἰώβ, Ἡσαιᾶς, προφητεία Δανιὴλ τὰ προστιθέμενα ἐν Esther καὶ τὰ Δία ἡ Διαθήκη τοῦ Δανιήλ.
Ἐντὸς τοῦ LXX ὑπάρχουσιν βιβλία που προστίθενται ἑτέρᾳ μορφῇ, οἷον Τωβίτ, Ἐκκλησιαστής (Σοφία τοῦ Σολομώντα), Βαρουκ καὶ Δανιήλ μὲ τοὺς αἰώνιον ἥρωες. Οὗτοι οἱ ἔνθετοι τίτλοι ἔδειξαν ὅτι λιβύιαι καὶ δόγματα ἀνέβησαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν δημόσιαν σφαῖράν. Ὅπως ἔδειξεν ἡ ιστορία, τὰ βιβλία τοῦ LXX ἔδειξαν ὅτι ἡ Κανών ὑπερβαίνει τὸν Ἕλληνα γλωσσικὸν οὐσιαστικῶς· εἶναι πρωτότυπον καὶ διευκόλυνσιν διὰ τό κατὰ πλήρες κείμενα.
Ανάγνωσις, μελέτη, καὶ πόροι: πῶς ἀντιλαμβάνεται ὁ ἀναγνώστης τὸ LXX;
Για να κατανοήση τὸ LXX, χρειάζονται σωστοί πόροι καὶ μελέτη· οὐδέποτε ἡ μετάφρασις ἡ Ἑλληνικὴ ἔλυσε τα πάντα, ἀλλὰ προετοίμασε ἡγεμονικὰ ἐρωτήματα. Ἐν ταῖς ἡμέραις ἡ στρατεία τῆς κειμένων κριτικής καὶ κριτικὴν ἐπιμελείας διαλέγονται ἐνώπιον ἡμῶν ἵνα κατανοήσωμεν τὰ συμφραζόμενα. Σημαντικώτερες ἐνέργειές ἐστίν:
- Η editions κρίτης τοῦ LXX, κατὰ τὴν Rahlfs-Hanhart (Septuaginta, editio altera), ὁποῦ κείμενον ἐπιμελῶς ἔχει παραρτήματα καὶ ἀναφορὰ·
- Ἡ Hexapla τοῦ Ὀρβίων Ἀπορίνου Ἑξαπλά, ἡ τεχνική μέθοδος τῶν διαγραμμάτων ἐν ἑπτὰ γλώσσαις·
- Ἡ Μασοριτικὴν Κείμενον (ΜΤ) καὶ ανάγνωσις αὐτῆς σε σχέση μὲ LXX·
- Ἡ Νέα Μετάφρασις εἰς ἑλληνικά τοῦ LXX, ἡ NETS — New English Translation of the Septuagint — οἰκοδομεῖται ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης ὁποῖα διερευνᾶται ἐν ὀπτικῷ τεχνικοῦ εισαγωγῆς·
- Ἐπί πλέον, ἱστορικαὶ πηγὴν ὡς Ancient manuscripts τῶνCodices B–א (Vaticanus, Sinaiticus), καὶ ἄλλα ἀντιγραφάς αἰώνων.
Ἐν online πόροι, ὁ ἀναγνώστης δύναται νὰ προσεγγίση τὸν LXX διὰ ψηφιακῶν ἐγχειριδίων καὶ διαλόγους ἔξω τοῦ βιβλίου. Τοῦτο συμπληροῦται λεξικόν καὶ γραμματικὴν ἐξηγήσεις διά τὴν ἐρμηνεῖαν τῶν λέξεων.
Πόροι εξωτερικοὶ καὶ εἰδικώτατοι
Οἱ σημαντικώτεροι πόροι τοῦ LXX καὶ τῆς μελέτης αὐτῆς περιλαμβάνουσιν:
- Editio critica τοῦ LXX: Septuaginta ὑπό Alfredo Rahlfs καὶ Robert J. Hanhart, ἔκδοσις Stuttgart/Deutsche Bibelgesellschaft. Αυτὸ τὸ τεύχος παρέχει κρίσεις ἐν τοῖς σημείοις καὶ βιβλιογραφίαν·
- Ἡ NCU New American ἔκδοσις ἢ NETS: νέα μετάφρασις εἰς τὴν αγγλικὴν διαποικίλλει καὶ ἐξηγεῖται τὰ διαφορὰ MT/LXX·
- Διαδικτυακὰς πηγὰς: Perseus καὶ Blue Letter Bible προσφέρουσι LXX κείμενον μετὰ δεικτών καὶ διανύσματα·
- Βιβλιοθήκες τῶν παλαίων κειμένων καὶ λεξικά, ὥστε νὰ ἀναπτυχθῶμεν ἐν ἑλληνικῇ ἔγκυκλῷ τῶν λέξεων·
- Ἐνδιαφερόντως, ἐκπαιδευτικὰ βιβλία καὶ διδακτικά τεύχη τοῦ LXX προσφέρουσιν παραδείγματά τεκμηρίων καὶ ἐρμηνείας·
Αἱ ἐπεξηγήσεις καὶ λεξικά βοηθοῦσιν ἀναγνωστεῖν τὸ LXX ἄνευ φόβου τῶν διαφορών μεταξὺ MT καὶ LXX. Ἐπιπροσθέτως, οἱ παλαὶ ἔγκριτοι χρόνοι τοῦ κειμένου διδάσκουσιν πλευρὰς τῆς ἱερολογίας καὶ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.
Περίληψις καὶ συμβολή: πώς γίνεταί κατανοητὸν τὸ LXX σήμερα
Ἡ προσέγγισις τοῦ LXX οὐκ ἦν κοινήν: μάλιστα ὑπογραμμίζει συμπλέξεις καὶ διαφορὰν ἔσω τοῦ Ἑβραϊκοῦ κειμένου. Ἀφού ὁ κόσμος διέρχεται ἐν διαλεκτικὴν σκέψιν, ὁ αναγνώστης καλὑπίζει τὴν θέωση ὡς ἀπολύτως θεοκρατικὴν οὐσίαν. Τούτου χάριν, τὸ LXX δίδει βασιλέαν ἐμπειρίαν διά τὴν ερμηνείαν τοῦ κειμένου: διότι ἡ μετάφρασις ἠρέθη ἀντὶ τοῦ Ἑβραϊκοῦ, καὶ ἀντὶ ἕκαστον λέξις ἔβαίνετο εἰς νέα σῆμαι.
Μετὰ τοῦ LXX ἔταξεν ἄλλη διαδρομή· ὁ Χριστιανισμός βασίστηκε εἰς αὐτὴν ὡς‘κανονικὴ γραφὴ τοῦ Θεοῦ· οὕτως, ἐπιρροαὴ τοῦ LXX ἐπὶ τὴν θεολογίαν τοῦ Δικαίου ἦν μέγας, καὶ αἱ Ἑλληνικαὶ διαλέξεις ἐν ὀρθοδόξῳ κύκλῳ συντήρησαν τέλος τῆς ἐξέλιξης.
Συνοπτικὰ σημεία: λόγοι οἱμαρτυρημένοι για το LXX
Αποτυπώσω μίας φρασεως ὅτι «τὰ ἔργα τοῦ LXX» ἐξηγῶνται ἡ θρησκευτικὴ ζωή, ἱερὰ γλῶσσα, καὶ εἰδίκως ὁμολογητικὴν δομήν. Ἡ μετάφρασις τοῦ Ἑλληνικού κειμένου συνδέει τοὺς Ζῴκους μὲ τὴν ἀποκαλύψιν τοῦ Θεοῦ, ὥστε ἡ Καινή Διαθήκη ἐν τοῖς κείμαισιν ἐντὸς τῶν Ἑλλήνων εἶναι θεολογικὸν κλῆρον.
Συμπεράσματα: ὁ ρόλος τοῦ LXX εἰς τὸν ἑλληνικὸν κόσμον
Ὁ LXX ἐστίν ἅπτειν τὴν διάδοσιν τῶν βιβλίων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἰς τὴν Ἑλληνιστικήν κοινωνίαν, καταλαμβάνοντας τε προφήτας, ποιμένας, διδασκάλους. Σὺν αὐτῷ, ὁ χριστιανισμὸς ἦλθεν μετά τὸν αδελφὸν θεολογίαν ὁποῦ ὁ λόγος καὶ ἡ πίστις συνεδέθησαν. Αὕτη ἡ κληρονομία διανοητικὴν κληρονομία Ἑλληνιστικὴν κατέστησε τὸ LXX ἄξιον μελέτης δι’ ἰστορίας, ἱστορίας τοῦ δογματισμοῦ, καὶ εὐρέως διανοήσεως.
Σύνοψις: βασικά σημεία για μελέτη καὶ πέρας
Για [πολλοὺς] μελετητὰς τοῦ LXX, σπουδὴ ἐστιν ἡ ἐπιμονή ἐν ταῖς διαφοραῖς ἑρμηνείαις, καὶ ἡ κριτική προσέγγισις τοῦ κείμενου ὥστε νὰ κατανοήσωμεν τι συνεβη ἐν τῷ παλαιῷ κόσμῳ. Οἱ πόροι οὗτοι, ὡς ἔδειξαμεν, βοηθοῦσιν ἀντιληφθήναι τὴν ποικιλίαν καὶ τὴν βαθὺτητα τοῦ LXX, οὐ μόνον ὡς μεταφράσεως ἀντιγραφῆς, ἀλλ’ ὡς ζωὴν θεολογίας καὶ ἐκκλησιαστικῆς μνήμης.
Τέλος, ἡ Μετάφρασις τῶν Ἑβδομήκοντα διατηρεῖ τὸν χαρακτήρα διασταυρωμένου λόγου ἀπὸ τὸν πρώτον αἰώνα μέχρι τὰ νῦν. Οἱ πόροι τοῦ σήμερα, εἰς τὴν γλώσσαν σας καὶ εἰς τὴν δύναμιν τῆς λογικῆς, μπορούν νὰ βοηθήσωσιν ἑκάστῳ νὰ πλησιάσῃ τὸν μυστικὸν τοῦ θεοῦ μέσω τοῦ λόγου τοῦ LXX.
Related:
